Λίγα λόγια...

''Aρκεί ένα ποίημα.
Ένα μόνο ποτήρι με στίχους για να μεθύσω.
Έχουν πέσει οι αντοχές μου.
Οι φίλοι μου με μαζεύουν από τα γραπτά μου.
Έλα σήκω πέρασε η ώρα μου λένε.
Έτσι που πας θα καταστραφείς.
Μην παίρνεις τη ζωή κατάκαρδα.
Δεν φταίω εγώ τους απαντώ.
Μικρό η μάνα μου με θήλαζε λέξεις.''
Νίκος Σκούτας.

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Οφειλή

Ολόκληρη η ζωή μας μια ανεκπλήρωτη αλήθεια.
Τι να σου κρύψω και πώς να σου φανερωθώ?
Πόσοι αποχαιρετισμοί μας μάθανε του άλλου κόσμου την οσμή.
Ακάνθινα τα χρόνια μας φορεμένα κατά μέτωπο.
Μπλεγμένοι σταυροί ανάμεσα στα δάχτυλα βαραίνουνε πάντοτε το ίδιο σώμα.
Γεύση πικρή που στο στόμα ακόμα μένει.
Μαύρισε τα ρούχα μας ο πόνος.
Μούσκεψε ο χρόνος την ψυχή.
Και όσοι χάθηκαν ξεμακραίνουν βιαστικά.
Και αν δεν βρεθήκανε πάντοτε θα επιστρέφουν.
Στον κόσμο ετούτο που την αγάπη δεν πόθησε πιότερο.
Στραμένος από άκρη σε άκρη σε μια κόκκινη μοίρα.
Και όταν και εκείνη τελειώσει.Τι μένει?
Εσύ χωρίς εμένα,εγώ χωρίς εσένα.
Και όλα εκείνα που η αλήθεια δεν άγγιξε ποτέ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου