Λίγα λόγια...

''Aρκεί ένα ποίημα.
Ένα μόνο ποτήρι με στίχους για να μεθύσω.
Έχουν πέσει οι αντοχές μου.
Οι φίλοι μου με μαζεύουν από τα γραπτά μου.
Έλα σήκω πέρασε η ώρα μου λένε.
Έτσι που πας θα καταστραφείς.
Μην παίρνεις τη ζωή κατάκαρδα.
Δεν φταίω εγώ τους απαντώ.
Μικρό η μάνα μου με θήλαζε λέξεις.''
Νίκος Σκούτας.

Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Σιωπή...


'Hρθε η ώρα της σιωπής...σκέφτομαι όλες αυτές τις μέρες.Πώς θα ήταν ο κόσμος αν ο ήχος απεργούσε έστω για λίγο και τα λόγια έδιναν χώρο στις υπόλοιπες αισθήσεις μας?!Θα μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε άραγε ή απλά θα περνούσαμε απαρατήρητοι..σχεδόν αόρατοι.Ναι ή όχι?!

Ναι,και όμως ίσως να περνάω από μπροστά σου κάθε πρωί όσο περιμένεις στις αποβάθρες νυσταγμένος,να στέκομαι δίπλα σου όσο περιμένεις να ανάψει κάποιο φανάρι της ζωής σου,να σκουπίζω το δακρυσμένο σύννεφο που προσγειώθηκε στο προσωπό σου...αλλά εσύ με άκουσες ποτέ..?!
Όχι,δεν φταις ξέρω ο χρόνος τρέχει και εσύ πρέπει να προλάβεις να πεις όλα όσα είδες και έζησες,όλα όσα βλέπεις και ζείς...μα την σιωπή δεν μπορείς να την δεις ούτε να την ακούσεις...μπορείς μονάχα να την ζήσεις...να την αφουγγραστείς ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που αφουγγράζεσαι τον ήχο. Και έχει τόσα να σου πεί,που ούτε τα φαντάζεσαι,είναι σαν μια αλήθεια μικρή και σαν θυσαυρός μεγάλη.
Η σιωπή είναι σαν ένα μεγάλο μπαλόνι που γεμίζει απο τα βλέμματα,τα αγγίγματα,τις ευωδιές,τις κινήσεις,τους ήχους...και είναι όλα αυτά τόσα πολλά σε αυτή εδώ την μικρή μας επίσκεψη.Ξεκίνα λοιπόν τι κάθεσαι...μην φοβάσαι τη σιωπή...μην φοβάσαι πως οι άνθρωποι θα σε ξεχάσουν αν σωπάσεις για λίγο..έτσι και αλλιώς κάποτε όλοι θα σωπάσουμε μια και καλή...μέχρι τότε κράτησε μου το χέρι χωρίς να μιλάμε..κοίταξέ με χωρίς να μιλάμε...δώσε μου χώρο στη ζωή σου χωρίς να μιλάμε..και θα έρθει ο καιρός που η φωνή σου θα επιστρέψει με λαχτάρα για να με ξανασυναντήσει.Θα είμαι εκεί και δεν θα σε έχω ξεχάσει,όταν θα είσαι αόρατος εγώ θα ξέρω την μορφή σου και χωρίς λόγια θα ξέρω που να σε βρώ.Σώπασε...

3 σχόλια:

  1. μην φοβάσαι τη σιωπή...μην φοβάσαι πως οι άνθρωποι θα σε ξεχάσουν αν σωπάσεις για λίγο.....και θα έρθει ο καιρός που η φωνή σου θα επιστρέψει με λαχτάρα για να με ξανασυναντήσει.....λογια με ουσια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η σιωπη ειναι ηχος, παλιατσο μου.Ηχουν κατα τη διαρκεια της, οι επιθυμητοι θορυβοι.Η σιωπη ειναι επισης θορυβωδης χρονος.Τελος η σιωπη ειναι το προπαρασκευαστικο σταδιο του θανατου.
    Σε πεδιο ερωτικο η σιωπη ανανεωνει τον ερωτικο λογο. Στο συμπαν η σιωπη ειναι η αγνωστη στους ανθρωπους ,υπεργαλαξιακη επικονωνια.Η σιωπη ειναι ομολογια υποταγης,σοφια αλλα και αρνηση.Τελος σου θυμιζω οτι η σιωπη επιβαλλεται μεταξυ των ανθρωπων και με ενα φιλι.Στην περιπτωση αυτη η σιωπη ειναι η απολυτως φυσικη κατασταση του σωματος που ονειρευεται....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ..
    parol'ayta h siwpi den anerei tis lekseis...amfibalw an ypirkse pote stigmi se keno skepsewn ..den yparxei kati eksw apo thn glwssa..kai giati oi lekseis einai simantikes ?einai aytheretes kai kakomathimenes...ksegeloun..o logos (me thn dipli tou shmasia) einai pagida, ena lathos me kanones , armoniko, teleio.
    h glwssa den mas prosferei kammia eleytheria mas krata desmious stis pagides ths
    h monh morfh grapsimatos pou teinei sthn enarmonisi me thn fysh
    kai ara apomakrinetai apo ton faylo kyklo twn aytapatwn
    einai h eleytherh poihsh...

    ΑπάντησηΔιαγραφή