Λίγα λόγια...

''Aρκεί ένα ποίημα.
Ένα μόνο ποτήρι με στίχους για να μεθύσω.
Έχουν πέσει οι αντοχές μου.
Οι φίλοι μου με μαζεύουν από τα γραπτά μου.
Έλα σήκω πέρασε η ώρα μου λένε.
Έτσι που πας θα καταστραφείς.
Μην παίρνεις τη ζωή κατάκαρδα.
Δεν φταίω εγώ τους απαντώ.
Μικρό η μάνα μου με θήλαζε λέξεις.''
Νίκος Σκούτας.

Σάββατο, 3 Ιουλίου 2010

''Tα καλοκαίρια μας''


Με μια κιθάρα στο μπαλκόνι

και μια λάμπα για φεγγάρι

πέρναγαν τα καλοκαίρια μας..

Σε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί

τα χρόνια μας ξορκίζαμε

όσο τα αστέρια μας έκλειναν

το μάτι με χαμόγελα περιπαιχτικά.

Τα αστεία μας ξεσήκωναν τη γειτονιά

και τα τραγούδια μας διώχναν

τα αηδόνια απ'τα κλαδιά.

Έτσι ήταν τα καλοκαίρια μας

κάθε φορά που ανταμώναμε μαζί

όπως ο έρωτας την άνοιξη

ξαναγεννιόμασταν και εμείς.

Πού μας έβρισκες πού μας έχανες με

απλωμένες τις αρίδες στους εξώστες

φιλικών σπιτιών αράζαμε και συνέχεια

όνειρα σχεδιάζαμε....

Έτσι για να διώχνουμε ανυπόμονα τον

χειμώνα μας.

1 σχόλιο: