
εκεί είναι που τελειώνει.
Σε αρπάζει,σε λυτρώνει
και ύστερα το μετανιώνει.
Σαν το φυτίλι που ανάβει
και στο τέλος μαραζώνει.
Καντηλάκι ξεχασμένο
όνειρο μου αλλοπαρμένο.
Εκεί που αρχίζει η φωτιά,
εκεί είναι που τελειώνει.
Σε κλέβει,σε φυμώνει
και τον χρόνο τον παγώνει.
Σαν την κάφτρα που ξεμένει
και ως το τέλος υπομένει.
Καντηλάκι πια σβησμένο
στους αιώνες χαρισμένο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου